Op 11 januari 1949 werd onder de naam Marsband Duindorp de huidige show- en Drumfanfare Duindorp opgericht.
Een initiatief van het wijkberaad om naast een gymnastiekvereniging een marsband op te richten om de cultuur in de wijk weer nieuw leven in te blazen. Immers de oorlogsjaren hadden hun sporen achter gelaten in de wijk. Een wijk die pas later in 1947 werd "teruggegeven" aan hun oorspronkelijke bewoners.
De Marsband Duindorp bestond in het begin uit tamboers en hoornblazers. Als snel groeide de club en werd de naam veranderd in Tamboer- en Pijperkorps Duindorp. Feitelijk staat Duindorp nog steeds onder die naam in de boeken. In 1966 werd de vereniging Koninklijk erkend. In de jaren '70 bleef de club groeien en werden bij diverse gelegenheden mooie prijzen in de wacht gesleept. Een voorbeeld hiervan was uiteraard een medaille bij de Wereldmuziek concoursen in Kerkrade en vele prijzen waaronder "De Zilveren Tamboer" bij een concours in Medemblik.
Een korps dat ruim 125 muzikanten telde liet zijn gezicht zien in binnen- en buitenland. Frankrijk, Belgie en Duitsland stonden als favourieten op de lijst. De optredens varieerden van optochten, Rosenmontag en streetparades. In die tijd had Duindorp tijdens optochten een lopende show. Kortom vooruitstrevend en ruimdenkend. In diezelfde jaren ontwikkelde de muziek zich in een rap tempo. Uit Amerika kwam de zogenaamde Drumfanfare overgewaaid. Een bezetting van instrumenten die men in Nederland nog niet zo vaak tegen kwam. De signaal trompetten en de trompetten met 1 ventiel werden vervangen door de huidige bes-trompetten. Aan de deze kopersectie werd een trombone lijn toegevoegd en deden baritons en sousafoons hun intrede.
Bij Duindorp bleven de fluitisten met piccolo's een groot deel van de bezetting op eisen. De toon en klank van Duindorp veranderde en daar waar veel korpsen nog traditioneel bleven, trad Duindorp uit hun sporen en begon trendsetter te worden. In de eind jaren 80 keerde het tij zich en werd merkbaar dat de liefde voor de muziek, met name het zelf muziekmaken bij de jeugd veel minder. Door de gunstige economische groei kregen mensen meer en andere interesses en werd muziekmaken op een andere manier georganiseerd. Veel leden namen afscheid en wat eens een korps was van ruim 125 muzikanten zakte dat in die tijd tot onder de 40.
Een tweede grote omslag moest toen gemaakt worden. Met name de instructie en de muziekkeuze moest anders en professioneler. Om ons heen zagen wij die veranderingen bij onze collega's, maar Duindorp bleef nog te veel vasthouden aan het eigen principe. Er werden keuzes gemaakt en een betaald instructeur met professionele opleiding deed zijn intrede. De club begon weer te groeien en in de jaren '90 werden bijzondere optredens uitgevoerd. Optredens met een Operettekoor, een meerdaags optreden in Capua Italie, een show werd ingestudeerd en Duindorp begon weer prijzen te scoren. In 1995 werd Duindorp verrassend kampioen van Den Haag tijdens de jaarlijkse audities op het Binnenhof. De groeitendens werd doorgezet en aan de bezetting werd hard gesleuteld. Saxofoons werden toegevoegd en Duindorp stond weer goed op de kaart.
Na de eeuwwisseling trad Jos Lustberg in dienst van de vereniging en onder zijn leiding werd het niveau van Duindorp op een hoger plan gezet. Een fikse show op muziek van de BeeGees deed menigeen stil in de stoelen op een tribune zitten. Spetterend, strak en muzikaal van een hoog niveau. Onder zijn leiding haalde Duindorp weer eerste prijzen bij concoursen weg. In Schiedam tijdens een marsconcours haalde Duindorp de hoogste punten en later bleek dat Duindorp landelijk in de eerste divisie de hoogste punten had gescoord. Mooie oorkondes en waarderingen en menig collega zag in ons een geduchte concurent.
Op het gebied van show stond Duindorp heel sterk. Met de show Bee Gees on Tour, een arrangement van Rob Balfoort, promoveerde Duindorp van de introductie klasse direct naar de topklasse van Nederland. Er zijn niet veel showkorpsen die dat kunnen evenaren. Na de laatste show op muziek van Marco Borsato kreeg Duindorp weer last van leegloop. Veel muzikanten hadden hun hoogtepunt bereikt en wilden zich op andere muzikale zaken richten. Hierdoor kon de laatste show muzikaal niet meer uitgevoerd worden.
De keuze werd gemaakt om de muziekstijl aan te passen en weer te zorgen voor een show element in de muziek. Bij de muziekkeuze wordt rekening gehouden met de individuele kennis en ervaring. Het resultaat is leuke verfrissende muziek, heel herkenbaar en op maat gearrangeerd. Tegenwoordig staat John 'T Hart als algeheel dirigent aan het roer. Het korps is weer op weg naar de toekomst.